شهادت نواب صفوی

نگاهش می­کنم. به عنوان میهمان به خانه ما آمده است. شناخت چندانی از او ندارم. فقط می­دانم که از سوی دولت وقت تحت تعقیب است. لباس روحانیت می­پوشد که گاه عمامه­ای سیاه بر سر می­گذارد و گاه هم شال سبزی می­بندد. جوان است و لاغر اندام، اما نگاه عمیق پر حرفی دارد، نگاهی که هزاران حرف برای گفتن دارد. در همین لحظات اولیه مجذوبش شدم. حالات مختلفش مرا به تحیر وا می­داشت، اما راستی مگر نمی­گویند دین از سیاست جداست! مگر نمی­گویند یک روحانی نباید در مسایل سیاسی دخالت کند، پس چرا این آقا تحت تعقیب است؟!

وقتی حرف می­زند چه­قدر پر شور است!! گویی هزاران مستمع مقابلش هستند. در نماز عاشقانه و زیبا نیایش می­کند. دست­ها را به قنوت بر می­دارد و زمزمه می­کند: اللّهمّ ارزقنی شهادة فی سبیلک اشک پهنای صورتش را می­گیرد. پس از نماز نگاهی به من می­کند که خیره خیره او را می­نگرم. لبخند بر لبانش نقش بسته، که می­گوید: پسر عمو! بکوش در زندگی یاور اسلام و دین خدا باشی. امروز اسلام غریب است و به یاری انسان­های پاک سرشت، نیاز دارد. امروز، استکبار با همه قدرت خود، برای هدم آثار اسلام بسیج شده و احکام الهی را پایمال کرده است. بی­تفاوتی مسلمانان خیانتی است بزرگ به دین خدا و در این راه باید با بذل جان مقاومت کرد.

به قدری مجذوب رفتار، حالات و گفتارش شدم که یادم رفت از او بپرسم چرا در تعقیب است؟! اما آیا او پاسخم را خواهد داد؟! آری! در این مدت نشست و برخاست و هم­نشینی، فهمیدم که خون­گرم است و مهربان. و هیچ سؤالی را بی­ جواب نمی­گذارد...: مگر نه این­که دین از سیاست جداست؟! اما کارها، اعمال و حرف­های شما عین سیاست است! لب به سخن می­گشاید و فصل مفصلی از توطئه­های استکبار را در زمینه­های مختلف آشکار می­سازد. می­گوید: مگر نه این­که وجود مقدس پیامبر گرامی اسلام، در تمام شؤون زندگی اسلام را پیاده می­کرد؟! مگر نه این­که در حجة الوداع در روز عید غدیر، برای رهبری جامعه، امیرالمؤمنین را که بهترین انسان عصر و لایق زمامداری بود، برای تأمین سعادت انسان­ها به هزاران مسلمانی که از حج باز می­گشتند، معرفی نمود؟! مگر نه این که آیات بی­شماری از قرآن درباره­ی جهاد و جنگ و سیاست و قضاوت، حدود و دیات، مبارزه با منکرات، رعایت عفت و عصمت در جامعه و اخلاق اجتماعی، آمده است؟! این­ها برای چیست و فلسفه بعثت و رسالت و تلاش پیامبر(ص) و تحمل آن همه زجر و شکنجه و مشکلات روحی و جسمی چه بوده است؟ اگر این اعتقاد؛ یعنی جدایی دین از سیاست، فکر صحیحی باشد، پس باید روش پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین(ع) را تخطئه کنیم و اگر به آن­ها و صحت طریقشان معتقد باشیم، باید بفهمیم که این­گونه برداشت، جز شیطنت استعمار و خواست دشمنان اسلام برای انحراف مسلمین و تسلط بر شؤون آن­ها نیست.

سخنانش در وجودم طوفانی برپا کرد؛ گویی انسان دیگری شدم. چه خوب متحول می­کند آدمی را این سید مجتبی نواب صفوی!!