پژوهشی در زندگی امام سجاد(ع)
آیتالله العظمی سید علی حسینی خامنهای.
اگر امام سجاد(ع) در آن شرایط قیام مسلحانه میکرد و آشکارا با بنیامیه به مبارزه میپرداخت، یقیناً ریشه شیعه کنده میشد و هیچ زمینهای برای رشد مکتب اهل بیت(ع) و دستگاه امامت و ولایت در دوران بعد باقی نمیماند، به همین دلیل، امام سجاد(ع) علناً قیامت مختار را تایید نکرد، بلکه در بعضی روایات آمده که آن بزرگوار، نسبت به مختار بدگویی کرد تا رابطهای بین آنها احساس نشود. البته اگر مختار پیروز میشد، حکومت را به دست اهل بیت(ع) میداد، اما در صورت شکست، اگر بین امام سجاد(ع) و او رابطه واضحی وجود میداشت، یقیناً پیامد آن، امام سجاد(ع) و شیعیان مدینه را میگرفت و ریشه تشیع قطع میشد.
در واقع «حره» نیز، روش حکیمانه امام سجاد(ع) باعث شد که بلا از سر ایشان دفع شود و محور اصلی شیعه باقی بماند، البته روایاتی که در برخی از کتب ـ از جمله بحارالانوار ـ هست و حاکی از اظهار تذلل حضرت سجاد(ع) در نزد مسلم بن عقبه است، قطعاً کذب است، زیرا اولاً این روایات به هیچ سند صحیحی متکی نیست، ثانیاً روایات دیگری وجود دارد که آنها را از جهت مضمون تکذیب میکند، در هر حال شکی نیست که امام سجاد(ع) برخورد خصمانهای با مسلم بن عقبه نکردند و گرنه حضرت به قتل میرسید و خسارت، جبرانناپذیر بود.